Στην πρόσφατη επιστολή του ο πρώην δήμαρχος Κω, κ. Κώστας Καΐσερλης, άφησε υπονοούμενα για τη διαχείριση του ακινήτου δίπλα στην Κάζα Ρομάνα. Έκανε λόγο για μια «στημένη» διαδικασία μίσθωσης, αφήνοντας αιχμές για οικονομικά παιχνίδια που στήθηκαν εδώ και δύο δεκαετίες. Αντί, όμως, αυτό να φέρει και άμεσες απαντήσεις από τη Δημοτική Αρχή, η επιστολή του έπεσε πάνω σε έναν τοίχο απόλυτης σιωπής.
Η σιωπή, όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι ουδετερότητα, είναι στάση. Και η στάση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα:
– Αν οι καταγγελίες του πρώην δημάρχου είναι αβάσιμες, γιατί η Δημοτική Αρχή δεν τις διαψεύδει με στοιχεία;
– Αν υπάρχει κάποια διαφορετική εξήγηση για τις κινήσεις που καταγγέλλονται, γιατί δεν παρουσιάζεται δημόσια;
– Αν όλα έχουν γίνει νόμιμα και διαφανώς, γιατί επικρατεί αμηχανία αντί για ξεκάθαρες απαντήσεις;
Σε μια υγιή δημοκρατία, τέτοιες σοβαρές καταγγελίες δεν μένουν αναπάντητες. Η δημοτική αρχή έχει υποχρέωση να ενημερώσει τους πολίτες και να αντικρούσει τις αιτιάσεις, αν είναι αβάσιμες. Αντίθετα, η σιωπή της δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Όταν η εξουσία αποφεύγει να απαντήσει, οι πολίτες δικαιούνται να υποθέσουν το χειρότερο σενάριο.
Η Δημοτική Αρχή δεν μπορεί να προσπεράσει σιωπώντας μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Διότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, η σιωπή δεν υποδηλώνει απλώς μια προφανή αμηχανία, αλλά ίσως πολλά περισσότερα.
