Η έναρξη της αντιπυρικής περιόδου δεν είναι για όλους συνώνυμη με την καλοκαιρινή ραστώνη. Για τους ανθρώπους που καλούνται να δώσουν τη μάχη με τις φλόγες, το καλοκαίρι σημαίνει την κορύφωση μιας καθημερινής αναμέτρησης με ελλείψεις, γερασμένες υποδομές και την αγωνία για το αν τα διαθέσιμα μέσα επαρκούν.
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος Δωδεκανήσου, κ. Γιάννης Χατζηκυριάκος, μιλώντας στην εκπομπή «Στα Κόκκινα» με τον Παναγιώτη Ζουζούνη, περιέγραψε μια κατάσταση οριακή, τονίζοντας ότι η επίκληση της «εθελοντικής προσφοράς» δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την πολιτεία.
Η «παγίδα» του εφησυχασμού
Σε τοπικό επίπεδο, παρά την εικόνα ελέγχου που συχνά προβάλλεται, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο κ. Χατζηκυριάκος υπογραμμίζει πως η έλλειψη πυρκαγιών σε ορισμένες περιόδους δεν πρέπει να οδηγεί σε εφησυχασμό:
«Μερικές φορές εκμεταλλεύονται το ότι συγκυριακά υπάρχουν κάποιες αντιπυρικές περίοδοι που δεν έχουν φωτιές στα Δωδεκάνησα, οπότε οι υπεύθυνοι επαναπαύονται και χρόνο με το χρόνο βλέπουμε ότι η πυρασφάλεια αναφορικά με το προσωπικό τουλάχιστον, θρυμματίζεται.»
«Δώρο-άδωρο» η τεχνολογία χωρίς προσωπικό
Ερωτηθείς για τα νέα τεχνολογικά μέσα, όπως τα drones και τις εξειδικευμένες μονάδες, ο κ. Χατζηκυριάκος ήταν αφοπλιστικός: αν δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό για να τα επανδρώσει, η τεχνολογία χάνει την αξία της.
«Αυτή τη στιγμή το να λέμε ότι έχουμε μονάδες drone, αλλά οι ίδιοι πυροσβέστες που χειρίζονται τα drone είναι αυτοί που ορίζονται και σε ένα πυροσβεστικό όχημα την ίδια μέρα, δεν λύνει το πρόβλημα. Όταν θα χρειαστεί σε μια φωτιά, ο πυροσβέστης αυτός θα κληθεί ή να χειριστεί το drone ή να πάει στο πυροσβεστικό όχημα. Ως εκ τούτου, χαμένοι θα βγούμε.»
Το χάσμα μεταξύ αναγκών και πραγματικότητας
Με το νησί της Κω να βλέπει τον πληθυσμό του να υπερδιπλασιάζεται λόγω του τουρισμού, η δύναμη των 35 πυροσβεστών κρίνεται ανεπαρκής.
«Ένα νησί να έχει 35 πυροσβέστες, ενώ κανονικά βάσει πληθυσμού, που το καλοκαίρι υπερδιπλασιάζεται, θα έπρεπε να είναι πολύ περισσότεροι. Πριν από μια δεκαετία, στη Ρόδο και την Κω, βγαίνανε το καλοκαίρι πέντε με έξι δασικά περιπολικά. Φέτος, με το ζόρι βγαίνουν δύο με τρία.»
Η κόκκινη γραμμή για τον εθελοντισμό
Ο Πρόεδρος της Ένωσης ξεκαθάρισε ότι, παρά τον σεβασμό προς τις εθελοντικές ομάδες, η ασφάλεια των πολιτών παραμένει κρατική υποχρέωση:
«Πρέπει να καταλάβει η πολιτεία ότι ο εθελοντισμός είναι επικουρικός, δεν είναι υποκατάστατο του κράτους. Είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιούμε την αυτοθυσία αυτών των εθελοντών ως δικαιολογία για να μην κάνουμε προσλήψεις.»
Προτεραιότητα: Στελέχωση και εξοπλισμός
Κλείνοντας, ο κ. Χατζηκυριάκος τόνισε ότι η άμεση παρέμβαση πρέπει να εστιάσει σε δύο πυλώνες: την αύξηση του προσωπικού και την ανανέωση ενός στόλου που, κατά μέσο όρο, ξεπερνά τα 25 έτη ηλικίας, ενώ ακόμη και ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας παραμένει σε πολλές περιπτώσεις παρωχημένος.